<title_newspaper="Gazeta Robotnicza">
<title_article="Było to rok temu">
<author_1="A. Czermiński">
<language="pl">
<style="press">
<year="1953">
<month="6">
<date="1953-06-01">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Kanał Wołga - Don stanowi centralny element w przeobrażeniu przyrody południowo-ukraińskich stepów. Głównym jego zadaniem jest połączenie dwu wielkich rzek — Wołgi i Donu oraz związanie w jeden węzeł komunikacyjny dróg wodnych europejskiej części ZSRR celem pełnego wykorzystania transportu wodnego — najtańszego ze wszystkich. Równocześnie rozwiązany został problem Moskwy jako centralnego portu łączącego pięć mórz — Bałtyckie, Białe i Kaspijskie z morzami Azowskim i Czarnym. Kanał Wołga - Don umożliwia nawodnienie 2.750.000 hektarów stepu rozciągającego się między Stalingradem a stanicą Proletarskaja. Stepy te, które w ciągu ostatnich 50 lat w jednym tylko roku miały dostateczną ilość wilgoci obsiewa się, po nawodnieniu, pszenicą, ryżem i zasadza krzewami bawełny, przygotowuje się pod uprawę sadów, zakłada się na nich pastwiska. Głównym trzonem tej sieci nawadniającej jest Doński Kanał Magistralny długości 190 km i połączone z nim kanały doprowadzające wodę, o łącznej długości 568 km. Cały ten system irygacyjny wprawia w ruch 140 stacji pomp elektrycznych rozprowadzających wodę po 30 tysiącach kilometrów lokalnych kanałów i innych urządzeń służących do nawadniania i polewania pól. Trzecim zadaniem tej pierwszej z wielkich budowli komunizmu jest elektryfikacja okolicznego przemysłu, rolnictwa i transportu. Prąd elektryczny, wytworzony przez Cymlańską Elektrownię Wodną, uruchomioną równocześnie z ukończeniem budowy Kanału Wołga - Don, uruchamia zautomatyzowane urządzenia tego kanału, oświetla płynącym nocą statkom drogę, przez Morze Cymlańskie, wprawia w ruch pompy na wołżańsko-dońskim systemie nawadniającym, porusza niezliczoną ilość motorów elektrycznych w zakładach przemysłowych, uruchamia elektryczne lokomotywy prowadzące pociągi pomiędzy Stalingradem a Rostowem, zasila traktory elektryczne i tysiące innych mechanizmów gospodarczych w stepowych kołchozach. Po ukończeniu tej pierwszej wielkiej budowli komunizmu budowniczowie jej poszli na inne budowle — na hydrowęzły Stalingradzki i Kujbyszewski, na kanały Południowo-Ukraiński i Północno-Krymski oraz na   Główny Kanał Turkmeński, aby nieść wszędzie zdobyte na Wołgo-Donie doświadczenie, aby przyspieszać budowę
dalszych obiektów komunizmu.

</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
